Αρχική arrow a arrow ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ


ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ Εκτύπωση
06.05.13
banner-martyries.jpg

 

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΠΡΟΣ ΜΑΘΗΤΕΣ
(Προσβολές, ψυχολογική βία, χειροδικία, ψάξιμο προσωπικών αντικειμένων, σεξιστική συμπεριφορά)

Σταμάτης, Α’ Λυκείου, Αλεξανδρούπολη: «Στην Τρίτη Γυμνασίου είχα αφήσει λίγα γένια. Ο διευθυντής μου μού είπε πως για να με αφήσει να γράψω στις εξετάσεις του Ιουνίου, θα πρέπει ή να ξυριστώ ή να με ξυρίσει ο ίδιος. Έβγαλε το ξυραφάκι και με ξύρισε ο ίδιος»

_MG_8235.jpg

Πέτρος, Β’ Λυκείου, Σάμος: «Καθηγήτρια ερχόταν στο σχολείο φορώντας κονκάρδες ακροδεξιού κόμματος. Προπαγάνδιζε υπέρ του, προσπαθώντας να μας πείσει πως θα ήταν καλύτερα να έχουμε αυτό το κόμμα στην κυβέρνηση της Ελλάδας»

Κώστας, Γ’ Λυκείου, Αθήνα: «Καθηγητής άρχισε να βρίζει συμμαθητές μου για να σταματήσουν να μιλάνε μες στην τάξη. Είχε χάσει τελείως τον έλεγχο. Όταν μια συμμαθήτριά μου διαμαρτυρήθηκε, πλησίασε προς το μέρος της και τη χτύπησε στο πρόσωπο»

 

_MG_1578.jpg

 


Πλάτων, Β’ Λυκείου, Αθήνα: «Καθηγητής μας έκανε σχόλια καθημερινά εις βάρος των μαθητών, των συναδέλφων του αλλά και όλου του κόσμου γενικά. Κάθε φορά που έμπαινε στην τάξη ξεκινούσε ένα παραλήρημα απαξίωσης που ξεκινούσε από τον κύκλο μας και κατέληγε στα είδωλα των νέων, σε όλη την ανθρωπότητα. Μια μέρα στα πλαίσια αυτών των σχολιασμών εκφράστηκε χυδαία απέναντι στους μαθητές της τάξης μου. Ως πρόεδρος του 5μελους δεν μπόρεσα να ανεχτώ και αυτό, σταμάτησα την απαθή στάση που προσποιούμουν ότι είχα και του είπα ότι δεν έχει το δικαίωμα να μας βρίζει. Ο καθηγητής άρχισε να φωνάζει και να μας απειλεί και στο τέλος είπε ανά μεσα σε φωνές αν τολμάμε να πάμε να τον καταγγείλουμε στο γραφείο του διευθυντή. Όπως και κάναμε. Απ’ το γραφείο μου είπαν ότι «θα επιληφθούν του θέματος», αλλά μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει αλλάξει»

 

_MG_8204.jpg

 


Καλλιόπη, Γ’ Λυκείου, Ηράκλειο Κρήτης: «Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο συγκεκριμένη μπορώ. Πριν από μερικές μέρες, ήμουν παρούσα σε μια απαράδεκτη συμπεριφορά ενός καθηγητή στην τάξη μας. Ο λόγος, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, ήταν η απουσία μας από την τάξη τη στιγμή που χτύπησε το κουδούνι για μέσα. Αντί λοιπόν να πάρει το απουσιολόγιο και να βάλει απουσίες, άρχισε να φωνάζει σε υπερβολικό βαθμό, χρησιμοποιώντας λέξεις ακατάλληλου περιεχομένου. Έφτασε στο σημείο, όπου και κορυφώθηκε η κατάσταση, να μου πετάξει την καρέκλα που καθόταν, επειδή τόλμησα να μιλήσω εκ μέρους της τάξης μου για να υπερασπιστώ τα δικαιώματά μας. Ενημερώσαμε τη διευθύντρια, αλλά δεν έκανε τίποτα. Η απάντησή της ήταν: “Τον βγάλατε εκτός ορίων”.


Παναγιώτης, Γ’ Λυκείου, Λάρισα: «Κάποιοι καθηγητές συστηματικά μας απαξιώνουν μέσα στο μάθημα. Μια μέρα ένας καθηγητής έδωσε μια κόλλα σε έναν μαθητή για να γράψει διαγώνισμα. Την ίδια στιγμή ένας άλλος μαθητής είπε στον καθηγητή ότι και αυτός θα έπρεπε να γράψει διαγώνισμα αφού έλειπε την ημέρα του διαγωνίσματος. Ο καθηγητής τού απάντησε απαξιωτικά λέγοντας του ότι «εσύ και να γράψεις θα πάει χαμένη η κόλλα». Ο μαθητής που δεν ήταν μικρός -ήταν 22 χρονών- και είναι και εργαζόμενος ένιωσε άσχημα και έφυγε από την αίθουσα χτυπώντας την πόρτα, γιατί όπως μας είπε μετά προσβλήθηκε. Ο καθηγητής συνέχισε να τον απαξιώνει και όταν το έμαθε ο μαθητής επιχείρησε να τον χτυπήσει. Με την επέμβαση της διευθύντριας δεν έγινε τίποτε αλλά ο καθηγητής ζήτησε την αποβολή του μαθητή. Ευτυχώς τα καταφέραμε και δεν τιμωρήθηκε με αποβολή, όμως η προσβολή και ο στιγματισμός για ανάρμοστη συμπεριφορά έμεινε στον μαθητή και όχι στον καθηγητή»

 

_MG_1660.jpg

 


Αγάπη, Γ’ Λυκείου, Χαλκιδική: «Πρόσφατα στο σχολείο μου συνέβη ένα περιστατικό, κατά τη διάρκεια του οποίου νομίζω πως παραβιάστηκαν όχι μόνο τα δικαιώματα των παιδιών ως μαθητών αλλά και ως προσωπικοτήτων! Αιτία της σύγκρουσης αποτέλεσε ένα τετράδιο το οποίο είχαν στην κατοχή τους κάποιες μαθήτριες και μέσα στο οποίο σχολίαζαν διάφορα πρόσωπα και περιστατικά του σχολείου. Μία μέρα αυτό το τετράδιο κατέληξε σε μια καθηγήτρια για την οποία μάλιστα υπήρχαν σχόλια μέσα σ' αυτό. Έτσι το θέμα πήρε τεράστιες διαστάσεις. Η καθηγήτρια απευθύνθηκε στη διεύθυνση του σχολείου και προσκόμισε το τετράδιο ως αποδεικτικό στοιχείο! Βέβαια η διευθύντρια σεβάστηκε το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων και δεν το διάβασε. Ωστόσο το γεγονός και μόνο ότι η καθηγήτρια διάβασε και μάλιστα δημοσιοποίησε σε τρίτους το περιεχόμενο αυτού του τετραδίου θεωρώ πως αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων των μαθητών»

 

_MG_8224.jpg

 

Αναστασία, Α’ Λυκείου, Αθήνα: «Φέτος στο μάθημα των Θρησκευτικών δύο μαθητές έγραφαν στο θρανίο για να μην ακούγονται. Η καθηγήτρια, αντί να τους πει να το σταματήσουν, πήγε και τα διάβασε και μάλιστα δυνατά! Όταν της είπα ότι δεν ήταν σωστό καθώς ήταν κάτι προσωπικό μου απάντησε με ειρωνεία λέγοντάς μου ότι δεν θα της υποδείξω εγώ τη δουλειά της. Εξάλλου, όπως είπε, στο θρανίο ήταν γραμμένα όχι σε χαρτάκι»

Εμμανουέλλα, Γ’ Λυκείου, Ιεράπετρα: «Ήμουν μάρτυρας σ' ένα ατυχές περιστατικό που διαδραματίστηκε μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας. Όταν μία από τις μαθήτριες έστρεψε την προσοχή της για δευτερόλεπτα στην τσάντα της, πυροδότησε μία σκηνή απείρου κάλλους. Η καθηγήτρια προσβεβλημένη δεν αρκέστηκε στις επιπλήξεις με τον υψηλότερο τόνο που διέθετε, αλλά θεώρησε σκόπιμο να ζητήσει από τη μαθήτρια να βγάλει από την τσάντα πάνω στην έδρα, ενώπιον όλων, τα προσωπικά της αντικείμενα. Ασκώντας επιπλέον και την κριτική της για το καθετί που έβλεπε οδήγησε τη μαθήτρια να ξεσπάσει σε κλάματα και όλους εμάς να αμφισβητήσουμε όχι μόνο την παιδαγωγική της τακτική, αλλά και το σεβασμό μας απέναντι στο ήθος της. Λάβαμε βέβαια ένα δυνατό μήνυμα: το σεβασμό τον διεκδικείς, δεν τον απαιτείς!»

 

_MG_8220.jpg

 


Σταμάτης, Α’ Λυκείου, Αλεξανδρούπολη: «Όταν διαφώνησα με καθηγητή για το θέμα των θρησκευτικών εικόνων στη σχολική αίθουσα , η απάντησή του ήταν πως «δεν τον ενδιαφέρουν οι κομμουνιστικές απόψεις, αφού ζούμε σε θρησκευτικό κράτος»


Θένια, Γ’ Λυκείου, Αθήνα: «Ένας καθηγητής που είχα στην Γ` Γυμνασίου είχε την τάση όταν έπιανε μαθητές να γράφουν πράγματα άσχετα από το μάθημα του, να κατάσχει τα χαρτιά τους και να τα διαβάζει. Αρκετές φορές ένας συμμαθητής μου, ο οποίος είναι ταλαντούχος και σχεδιάζει υπέροχα αλλά και φτιάχνει περίτεχνα οριγκάμι, είχε πέσει θύμα της κακεντρέχειας του. Όταν έπεφταν στα χέρια του αυτά τα έργα τα χλεύαζε, υπονοούσε πως δεν είναι αρκετά ταλαντούχος ώστε να ασχολείται περισσότερο με αυτά από ότι με το μάθημα και υποτιμούσε αυτή του την ενασχόληση σε γενικότερο επίπεδο»

_MG_8601.jpg

 

Ροζμαρί, Α’ Λυκείου, Αθήνα: «Στο σχολείο μου έχουν συμβεί διάφορα περιστατικά με επιπλήξεις μαθητών για την εμφάνισή τους. Πιο συγκεκριμένα, ένας καθηγητής έβγαλε από την τάξη μία συμμαθήτριά μου επειδή έκοψε κοντά τα μαλλιά της. Επιπλέον, όποιο κορίτσι έχει βαμμένα νύχια οδηγείται στο διευθυντή και υποχρεώνεται από αυτόν να τα ξεβάψει με οινόπνευμα. Το χειρότερο, βέβαια, είναι ότι πολλοί καθηγητές λαμβάνουν υπόψη τους στη βαθμολογία και αυτά τα περιστατικά»

Κώστας, Α’ Λυκείου, Μυτιλήνη: «Καθηγήτρια χτύπησε μαθητή στο πρόσωπο με βιβλίο, λέγοντας του ''Άμε στο διάολο'', επειδή είχε αποσπαστεί η προσοχή του κατά τη διάρκεια του μαθήματος»

 

_MG_8658.jpg

 


Αγάπη, Γ’ Λυκείου, Χαλκιδική: «Πολλές φορές καθηγήτρια κατά την ώρα του μαθήματος όταν δεν γνωρίζουμε την απάντηση σε ερώτηση που μας θέτει, μας αποκαλεί "ζώα"».

Ανδρέας, Β’ Λυκείου, Πάτρα: «Ένας μαθητής, ενώ είχε χτυπήσει το κουδούνι για να μπουν μέσα τα παιδιά, μπήκε στην τάξη του, ενώ άλλος καθηγητής είχε μάθημα. Ήθελε να πάρει την τσάντα του για να πάει στην τάξη που είχε το μάθημα κατεύθυνσης. Ο καθηγητής με την πρόφαση ότι ενοχλούσε το μάθημά του, πήρε τα πράγματα του παιδιού και τα πέταξε από το μπαλκόνι του 1ου ορόφου κάτω. Αυτό το γεγονός επαναλήφθηκε πάνω από τέσσερις φορές, από τον ίδιο καθηγητή, με διαφορετικά παιδιά».

 

_MG_8674.jpg

 


Πέτρος, Β’ Λυκείου, Σάμος: «Ορισμένοι καθηγητές προσπαθούν να φλερτάρουν με μαθήτριες χωρίς αυτές να το θέλουν. Οι μαθήτριες δέχονται πονηρά σχόλια ή τις "βγάζουν" στον πίνακα ώστε να δουν τα επίμαχα σημεία τους. Επίσης, οι ίδιοι καθηγητές σχολιάζουν αρνητικά τις κομμώσεις των μαθητών τους λέγοντας σε κάποιους να κουρευτούν σαν να βρισκόμαστε στον Στρατό ή στο 1960!»

 

_MG_2048.jpg

 


Ανυσία, Β’ Λυκείου, Σάμος: «Θα ήθελα να σας περιγράψω τη συμπεριφορά ενός καθηγητή ο οποίος κατά τη γνώμη μου καταπατά επανειλημμένα και κατ' εξακολούθηση τα δικαιώματα που έχουμε ως μαθητές. Για να γίνω πιο συγκεκριμένη θα ήθελα να σας απαριθμήσω κάποιες από τις προκλητικές του συμπεριφορές. Καταρχήν ενώ ο ίδιος αργεί πολύ συχνά να μπει στην τάξη δεν δέχεται την αργοπορία κανενός μαθητή και τον τιμωρεί με ωριαία αποβολή. Εκτός βέβαια αν ο μαθητής είναι κάποια όμορφη συμμαθήτρια μας που ενώ δίνει ωριαία αποβολή την προσκαλεί να παραμείνει στην τάξη λέγοντας της "μου είσαι απαραίτητη" και βέβαια δεν παραλείπει να την κοιτάζει λιγωμένος. Το ίδιο βλέμμα έχει και όταν καλεί κάποια μαθήτρια να βγει στον πίνακα. Ο ίδιος κάθεται στην έδρα φροντίζοντας πάντα τα πόδια του να είναι ανοιχτά. Φοράει πολύ στενά παντελόνια και πουκάμισα, τόσο που διαγράφονται όλες οι λεπτομέρειες. Δεν χάνει ευκαιρία να αφήνει σεξιστικά υπονοούμενα σε μαθήτριες, παρακινώντας μάλιστα κάποια αγόρια της τάξης μας να κάνουν το ίδιο»

Έλενα, Γ’ Λυκείου σε Μουσικό σχολείο: «Στα μουσικά σχολεία έχουμε κάποιες ώρες ατομικών μαθημάτων όπου διδασκόμαστε το όργανο επιλογής μας. Εγώ με το δάσκαλο της κιθάρας είχαμε μάθημα δύο φορές την εβδομάδα μόνοι μας, σε ατομική αίθουσα. Η σχέση μου με αυτόν τον καθηγητή είχε αρχίσει από το γυμνάσιο πολύ άσχημα καθώς ήταν ιδιαίτερα οξύθυμος. Μετά από συνεχείς καταγγελίες γονέων στη διεύθυνση δεν είχε άλλη λύση παρά να ηρεμήσει λίγο. Στην Α` Λυκείου είχαμε μια καλή σχέση όπου γινόντουσαν αστεία, κάναμε μάθημα για λίγο και έπειτα πηγαίναμε στο κυλικείο μαζί. Δεν με ενοχλούσε γιατί συζητούσαμε για μουσική και ένιωθα ωραία που είχα κάποια ώρα ''χαλάρωσης''. Λάθος μου βέβαια και αποδείχτηκε αργότερα... Πέρυσι ο καθηγητής αυτός άρχισε να μου λέει ποιες καθηγήτριες του ''αρέσουν'' και θα ήθελε πολύ να συνουσιαστεί μαζί τους, έφτασε να λέει ''σαχλά'' ανέκδοτα, διεστραμμένα. Κάποια στιγμή άρχισε να τραβάει φωτογραφίες την ώρα που έπαιζα κιθάρα. Του είπα ότι δεν ήθελα και σταμάτησε. Μια άλλη μέρα σε ένα μουσικό σύνολο τρία παιδιά με τον καθηγητή παίζουμε όλοι μαζί. Ξαναβγάζει το κινητό του και τραβάει φωτογραφίες, εγώ του θυμίζω ότι δεν θέλω και πάνω στην πλάκα λέω: ''Κύριε τι θα γίνει, είπαμε δεν θέλουμε φωτογραφίες, παιδική πορνογραφία θα το κάνουμε εδώ μέσα; '' Γελάει και αυτός, είπε συγγνώμη και συνέχισε τα αστεία. Στο τέλος της ώρας μας αποχαιρέτησε με χαμόγελο.
Την επόμενη μέρα έξαλλος μας οδήγησε στο γραφείο όπου κατήγγειλε ότι τον προσβάλλουμε και τον δυσφημούμε για παιδική πορνογραφία και ζητάει αποβολή. Επί τόπου και με πολύ έντονο τρόπο ανταπαντήσαμε εξηγώντας στη διευθύντρια πως είχε η κατάσταση. Η διευθύντρια προσπαθούσε να ηρεμήσει τη συζήτηση καθώς και εμείς και αυτός φωνάζαμε πλέον μέσα στο γραφείο. Το θέμα είχε λήξει μέσα στην εβδομάδα. Τα άλλα δύο παιδιά δεν το ανέφεραν ούτε στους γονείς τους, μάλλον από φόβο πως δεν θα δικαιωθούν. Η δική μου μητέρα μίλησε με τη διεύθυνση και ζήτησε να αλλάξω καθηγητή. Ο καθηγητής δεν τιμωρήθηκε, παρόλο που αρκετοί συνάδελφοί του έμαθαν για τα περιστατικά και χαρακτήρισαν τη συμπεριφορά του απαράδεκτη»




ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, BULLYING (ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ) ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΦΟΡΜΕΣ: ΕΘΝΟΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ, ΕΜΦΑΝΙΣΗ, ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

 

_MG_1692.jpg

 

Παναγιώτης, Β’ Λυκείου, Βέροια: «Συμμαθήτριά μου ήταν χαρακτηριστικό παράδειγμα μαθήτριας που έχει πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού. Το συγκεκριμένο κορίτσι θα μπορούσα με βεβαιότητα να πω πως είναι ένα από τα πιο περιθωριοποιημένα άτομα που έχω συναντήσει. Πολύ απόμακρο. Δεν είχε ποτέ σταθερές παρέες. Δεν την ξεχωρίζεις εύκολα μιας και είναι πολύ μικροκαμωμένη και καχεκτική. Η κοπέλα ήταν αδύναμη να αντιδράσει. Έτσι τα χρόνια περνούσαν και το αίσθημα αυτοπεποίθησης της ολοένα και μειωνόταν. Συμμαθητές μου της συμπεριφέρονταν σαν να ήταν σκουπίδι, την έφτυναν, χρησιμοποιούσαν έντονη λεκτική βία προς το πρόσωπό της. Σαν να μην έφτανε αυτό, διαγνώστηκε στην κοπέλα ένα πρόβλημα στη σπονδυλική της στήλη και έπρεπε να φοράει έναν ειδικό νάρθηκα για αρκετό καιρό πριν την επέμβαση της. Κάποια παιδιά από το σχολείο βρήκαν την ευκαιρία να της επιτεθούν ακόμη περισσότερο, αποκαλώντας την «ανάπηρη» και ένα σωρό άλλους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς. Όταν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο το κορίτσι αποφάσισε, φέτος μετά από τόσα χρόνια, να απευθυνθεί στη διεύθυνση του σχολείου, όντας πια στην Γ ΄Λυκείου. Δεν προχώρησε σε καμία καταγγελία! Απλώς ζήτησε να αλλάξει τμήμα. Συνεχίζεται να της ασκείται λεκτική βία και η κατάσταση παραμένει κρίσιμη. Δεν νομίζω ότι η βία ή η απλή τιμωρία των μαθητών που φέρονται έτσι, για παραδειγματισμό τους από τη διεύθυνση, αποτελεί λύση»


Πέτρος, Β’ Λυκείου, Σάμος: «Μια μέρα ζητήσαμε άδεια από τον διευθυντή για να πραγματοποιηθεί συμβούλιο από το Δεκαπενταμελές. Αφού πρώτα άκουσε τα αιτήματα μας, έκανε δεκτή την αίτηση και είπε να ειδοποιήσουμε και τα υπόλοιπα παιδιά για να ξεκινήσουμε. Τότε λοιπόν ένα παιδί, αλλοδαπός, πήγε σε μια τάξη ζητώντας από τον καθηγητή άδεια για να πάρει κάποιους που ανήκουν στο Δεκαπενταμελές. Ο καθηγητής έξαλλος πέταξε τον μαθητή έξω από την αίθουσα υβρίζοντάς τον με αρνητικά σχόλια για την εθνικότητα του»

Εμμανουέλλα, Γ’ Λυκείου, Ιεράπετρα: «Συμμαθήτρια μου, έφυγε από το σχολείο όταν διαπιστώθηκε η εγκυμοσύνη της. Η κριτική και τα ειρωνικά σχόλια σε βάρος της για το ήθος και την αξιοπρέπεια της, δεν άργησαν να κάνουν έντονη την εμφάνισή τους»

Διονύσης, Β’ Λυκείου, Κέρκυρα: «Από τους συμμαθητές μου στο παλιό μου σχολείο δεχόμουν συνέχεια πειράγματα και παρενόχληση. Δεν ήθελα να συνεχίσω να πηγαίνω εκεί και άλλαξα σχολείο. Στο σχολείο που είμαι τώρα νιώθω καλύτερα»

 

_MG_8618.jpg

 


Αναστασία, Α’ Λυκείου, Αθήνα: «Στο Γυμνάσιο έγινα μάρτυρας ξυλοδαρμού μαθήτριας Λυκείου, από άλλη μαθήτρια, έξω από το σχολείο. Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση των καθηγητών που παρατηρούσαν ανενόχλητοι ενώ ο διευθυντής δήλωσε: ''δεν μπορώ να αντιδράσω, είναι εκτός σχολείου''»

_MG_8410.jpg

 

Γιώργος, Β’ Λυκείου, Χαλκιδική: «Συνέβη στο προαύλιο του σχολείου μου, συγκεκριμένα στο γήπεδο του βόλεϊ. Κάποια παιδιά του Γυμνασίου έπαιζαν και κάποιοι άλλοι μαθητές του Λυκείου, ανάμεσα σε αυτούς κι εγώ κάθονταν σε ένα παγκάκι. Ένα περιστατικό με την μπάλα που ξέφυγε έγινε αφορμή για άγριο ξυλοδαρμό μεταξύ δύο παιδιών. Ξεκίνησε από το παιδί του Γυμνασίου που εκτός εαυτού άρχισε να χτυπά ένα από τα παιδιά του Λυκείου που αμύνθηκε. Ο μαθητής του Λυκείου πήρε αποβολή για δυο μέρες. Ενώ ο μαθητής του Γυμνασίου που άρχισε τον καυγά δεν έπαθε απολύτως τίποτα. Με την αποβολή δεν έγινε απολύτως τίποτα. Την ίδια κιόλας μέρα εκτός του σχολείου τα παιδιά ξαναπιάστηκαν στα χέρια και μπλέχτηκαν και οι παρέες τους που έδωσαν ραντεβού για να συνεχίσουν και άλλη μέρα.»

Ηλέκτρα, Β’ Λυκείου, Αθήνα: «Ζω σε μια περιοχή της Αθήνας που χαρακτηρίζεται υποβαθμισμένη. Το σχολείο μου είναι σαν ένα μικρό γκέτο, το 70% των μαθητών είναι αλλοδαποί και τα κρούσματα της Χρυσής Αυγής είναι δυστυχώς πάρα πολλά. Ένας Χρυσαυγίτης έβριζε μια μέρα με πολύ βαριές λέξεις τους αλλοδαπούς μαθητές. Μπήκα στο επεισόδιο για να υπερασπιστώ τα παιδιά που έβριζε και με απείλησε μαζί με άλλους από την ομάδα του πολύ άσχημα. Επενέβη ο διευθυντής, έφερε την αστυνομία αλλά παρόμοια επεισόδια συνεχίστηκαν τις επόμενες μέρες. Το μίσος καραδοκεί. Ηθικές αξίες; Ελεύθερη βούληση; Διαμόρφωση κριτικής σκέψης; Όλα αυτά έχουν χαθεί. Λίγοι είναι οι νέοι που θα ασχοληθούν με την πραγματική μόρφωση. Πασχίζουμε να διαβάσουμε για τις Πανελλαδικές και θα βγούμε εκεί έξω θα κοιταχτούμε στον καθρέφτη και θα δούμε τέρατα. Αυτά τα τέρατα θα είναι το μέλλον, ένα μέλλον γεμάτο μίσος, απάθεια, αδράνεια και απέχθεια»

Χριστίνα, Β’ Λυκείου, Ήπειρος: «Με ένα περιστατικό ρατσιστικής συμπεριφοράς απέναντι σε Βορειοηπειρώτισσα συμμαθήτρια μου ήρθα αντιμέτωπη σε μικρή ηλικία. Οι συμμαθητές μου κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας χρησιμοποιούσαν δυνατά υβριστικές φράσεις προς το πρόσωπό της, χτυπήματα στο σώμα της κ.ά. Τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα»

 

_MG_8531.jpg

 


Άννα, Γ’ Λυκείου, Ηλεία: «Είμαι παιδί οικονομικών μεταναστών από την Αλβανία. Πίστευα ότι ζούσα σε μια κοινωνία όπου δεν υφίσταται καν ο ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών. Δεν μπορούσα ποτέ να καταλάβω για ποιον λόγο να αισθανθώ ανταγωνιστικά για κάποιο συμμαθητή μου. Μέχρι που το βίωσα η ίδια. Μέσα από πολλή προσπάθεια κατάφερα να γίνω πολύ καλή μαθήτρια και μάλιστα η πρώτη στη τάξη μου. Σημαιοφόρος τρεις φορές. Πίστευα ότι οι συμμαθητές και φίλοι μου χαίρονταν για μένα. Κατάλαβα όμως ότι αυτό ήταν απλά μια μάσκα. Σταδιακά όλοι οι συμμαθητές μου απομακρύνθηκαν από εμένα, ενώ τα περιπαιχτικά σχόλια εις βάρος μου δεν άργησαν να έρθουν. Και τότε κατάλαβα ότι απλά δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι ένα παιδί από ξένη χώρα κατάφερε να προοδεύσει. Αν δεν είναι ο ρατσισμός καταπάτηση δικαιωμάτων, τότε τι είναι;»

Κώστας, Γ’ Λυκείου, Αχαΐα: «Είμαι Αλβανός στην καταγωγή. Στη τελευταία τάξη του δημοτικού πραγματοποιήθηκε κλήρωση μεταξύ των άριστων μαθητών και αναδείχθηκα σημαιοφόρος για τη σχολική παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Ήταν μεγάλη ικανοποίηση και τιμή για μένα, που γεννήθηκα στην Ελλάδα. Ένιωσα ότι αναγνωρίζονται οι προσπάθειες μου στο σχολείο. Ένιωσα περήφανος για μένα και την οικογένειά μου και πολύ περισσότερο επειδή προέρχομαι στην καταγωγή από άλλη χώρα. Ωστόσο, μητέρα συμμαθήτριάς μου, δασκάλα στο επάγγελμα, ζήτησε επανάληψη της κλήρωσης προκειμένου η σημαία να δοθεί σε Έλληνα μαθητή και όχι σε Αλβανό. Το σχολείο συνηγόρησε προς αυτή την άποψη και επανέλαβε την κλήρωση. Ένιωσα απαίσια και αισθάνθηκα ότι γελοιοποιούμαι στα μάτια των συμμαθητών μου και όλης της σχολικής κοινότητας. Το μόνο που ανακούφιζε τον πόνο ήταν ότι τη σημαία την πήρε ο καλύτερος μου φίλος. Όμως πληγώθηκα γιατί ένιωσα ανεπιθύμητος και ανάξιος σύμφωνα με αυτούς. Από τότε δύσκολα ανοίγομαι σε ανθρώπους, πόσο μάλλον σε καθηγητές, σιχάθηκα τις εθνικές εορτές καθ' ότι με έκαναν να πιστέψω ότι δεν ήταν τίποτε άλλο από μια γελοία παράσταση, γεμάτη υποκρισία. Ο χώρος του σχολείου έπαψε να με πείθει για τη δημοκρατία, το σεβασμό στη διαφορετικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Συνεχίζω να είμαι μαθητής σε ελληνικό σχολείο, να ζω και να μεγαλώνω σε αυτή τη χώρα, να έχω φίλους Έλληνες και να ονειρεύομαι πως ίσως κάποτε "ξεστραβωθούν". Στο γυμνάσιο πάντως, όταν ξαναβγήκα σημαιοφόρος, δεν ήθελα πια ο ίδιος να κρατάω την ελληνική σημαία»

 

_MG_1681.jpg

 

ΤΕΣΤ, ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ, ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ

Μαρίνος, Γ’ Λυκείου, Αθήνα: «Πρόσφατα μπήκε ένας καθηγητής στην τάξη και μας λέει βγάλτε ένα στυλό και τίποτε άλλο στο θρανίο. Εμείς σκεφτόμαστε τεστ θα είναι ΟΚ. Μας λέει όμως ότι είναι διαγώνισμα τετραμήνου. Δεν μας είχε προειδοποιήσει για κάτι τέτοιο και του λέμε ότι δεν μπορεί να το κάνει, δεν επιτρέπεται. Αυτός ισχυρίζεται ότι επιτρέπεται επειδή είναι στο μάθημα της ημέρας. Ένας μαθητής του ζητά να φέρει το χαρτί που λέει ότι αυτό επιτρέπεται και ότι αν το φέρει θα γράψει αλλιώς όχι. Γίνεται ένας διαπληκτισμός μεταξύ τους και το παιδί φωνάζει δυνατά νευριασμένος “ θα το φέρεις το χαρτί”. Ο καθηγητής του λέει “πήγαινε στο γραφείο και ανέφερε ότι αντιμίλησες”. Πηγαίνει το παιδί στο γραφείο. Εγώ το συνεχίζω και του λέω κανένας μαθητής δεν θα γράψει. Ο καθηγητής λέει όλοι θα γράψετε. Λέω κι εγώ, όποιος θέλει ας γράψει. Γράφω το όνομά μου και βγαίνω έξω, οι υπόλοιποι συμμαθητές μου κάνουν το ίδιο γράφουν τα ονόματά τους στην κόλλα και βγαίνουν έξω. Ο καθηγητής υποστηρίζεται από τον υποδιευθυντή και ισχυρίζονται ότι έχουν το δικαίωμα να βάλουν απροειδοποίητο διαγώνισμα τετραμήνου»

_MG_8356.jpg

 

Θεοφύλακτος, απόφοιτος ΕΠΑΛ, Κέρκυρα: «Στο μάθημα των Θρησκευτικών όλο το χρόνο δεν γινόταν μάθημα γιατί η καθηγήτρια επειδή της άρεσε το πλέξιμο έπλεκε την περισσότερη ώρα και δεν έκανε παράδοση. Αναρωτιέμαι με τι κριτήρια βαθμολογούσε».

_MG_8766.jpg


Εμμανουέλλα, Γ’ Λυκείου, Ιεράπετρα: «Πρόσφατα συμμαθήτρια και φίλη με δυσλεξία κατέληξε να δίνει γραπτή εξέταση στο μάθημα της έκθεσης, παρά το γεγονός ότι έχει αναφαίρετο δικαίωμα προφορικής εξέτασης. Η καθηγήτρια ισχυρίστηκε ότι οι υποχρεώσεις της δεν της αφήνουν περιθώριο να τηρήσει τον κανόνα και εξήγησε εν ολίγοις ότι η χαμηλή απόδοση ήταν αναμενόμενη εκ μέρους της».

Νιτούς, Β’ Λυκείου, Σαλαμίνα: «Πριν από τρία χρόνια είχα σπάσει το δεξί μου χέρι στην ώρα της γυμναστικής εξαιτίας μιας απροσεξίας του γυμναστή. Είχα μείνει εφτά εβδομάδες με το γύψο και η φιλόλογος σε διαγώνισμα τριμήνου στα αρχαία με υποχρέωσε να γράψω με το χέρι στο γύψο. Εγώ τα έχασα και δεν μίλησα. Προσπάθησα να γράψω με το αριστερό, όμως δεν τα κατάφερα. Αν και πήγε η μητέρα μου στο σχολείο για να διευθετήσει το θέμα, η γυμνασιάρχης προσπάθησε να καλύψει το συμβάν και να αποτρέψει τη μητέρα μου να απευθυνθεί στο Υπουργείο Παιδείας»

_MG_1843.jpg


Αναστάσης, Β’ Λυκείου, Λευκάδα: «Στο σχολείο μου υπάρχουν αρκετά παιδιά που έχουν δυσλεξία και πολλές φορές οι καθηγητές τούς φέρονται απαράδεκτα. Συγκεκριμένα, μια φιλόλογος, όταν τελειώναμε το διαγώνισμα, είπε στον μαθητή: “Ό,τι έγραψες, έγραψες. Θέλω να φύγω τώρα, έχουμε και δουλειές!”. Πήρε το γραπτό του χωρίς φυσικά να εξετάσει τον συμμαθητή μου προφορικά»

 

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ, ΡΟΛΟ ΑΠΟΥΣΙΟΛΟΓΟΥ

Ροζμαρί, Α’ Λυκείου, Αθήνα: «Στο σχολείο μου κάθε πρωί ο διευθυντής διαλέγει ένα παιδί για να πει προσευχή. Πριν από μερικές μέρες διάλεξε έναν συμμαθητή μου, ο οποίος αρνήθηκε και γι' αυτό το λόγο τον κάλεσε στο γραφείο του και του είπε ότι ή θα πει την προσευχή ή θα πάρει ωριαία απομάκρυνση. Έπειτα, πήρε τηλέφωνο τον πατέρα του συμμαθητή μου, ο οποίος έγινε έξαλλος που το παιδί του αρνήθηκε. Όταν λοιπόν πήγαμε να τον υπερασπιστούμε, ο διευθυντής χρησιμοποίησε σαν επιχείρημα ότι από τη στιγμή που τα χαρτιά του παιδιού γράφουν χριστιανός ορθόδοξος και ο πατέρας του είχε αυτή την αντίδραση, δεν μπορεί να κάνει κάτι. Επιπλέον, όταν αναφερθήκαμε στο θέμα της τιμωρίας, μας εξήγησε ότι η προσευχή είναι υποχρεωτική από τον νόμο και ότι αν ο ίδιος δεν επιβάλλει κάποια μορφή τιμωρίας θα σπαταλιέται πολύ ώρα στο να βρεθεί άτομο να πει προσευχή»

Φωτεινή, απόφοιτη, Αργυρούπολη: «Στη Β` Λυκείου υπήρξα η μαθήτρια με τη μεγαλύτερη βαθμολογία στο τμήμα μου. Όταν εξέφρασα την άρνηση μου στο διευθυντή να γίνω η απουσιολόγος του τμήματος μου, εκείνος με εκφράσεις εριστικές επικαλέστηκε το νόμο και με ανάγκασε να γίνω η απουσιολόγος»

Μαρία, Α’ Λυκείου, Αθήνα: «Σε μαθητική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν υπήρξε αναμενόμενη συμμετοχή. Ο διευθυντής για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή στην επόμενη παρέλαση, δήλωσε πως έχει τη λίστα με τα ονόματα των μαθητών που ήδη είχαν λάβει μέρος και θα φροντίσει να ευνοηθούν αυτοί στη βαθμολογία για το επόμενο τετράμηνο»

 

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 5ΜΕΛΩΝ – 15ΜΕΛΩΝ, ΘΕΜΑΤΑ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ

Αναστάσης, Β’ Λυκείου, Λευκάδα: «Θα αναφερθώ σε ένα περιστατικό που αφορά παράλειψη συγκεκριμένων διαδικασιών για την ανάδειξη 15μελών συμβουλίων από τους διευθυντές των λυκείων. Έγινε στις φετινές μαθητικές εκλογές στα σχολεία της πόλης μου. Όπως είναι γνωστό για την ανάδειξη των 15μελων ακολουθούνται συγκεκριμένες διαδικασίες, οι οποίες είναι οι εξής: στην πρώτη γενική συνέλευση κάθε σχολικής χρονιάς που συνέρχεται μέσα στις 45 μέρες μετά από την εκλογή των συμβουλίων των μαθητικών κοινοτήτων (5μελή τμημάτων), εκλέγεται 15μελές συντονιστικό όργανο. Η συνέλευση αυτή συγκαλείται με ευθύνη των μελών του μαθητικού συμβουλίου του κάθε σχολείου της προηγούμενης χρονιάς που δεν έχουν αποφοιτήσει. Οι εκλογές λοιπόν, σύμφωνα πάντα με το καταστατικό, πρέπει να ακολουθούν μετά από διάλογο πάνω στα προβλήματα των μαθητών και του συμβουλίου του σχολείου. Οι διευθυντές των λυκείων μας λοιπόν, αλλά και των γυμνασίων, θεώρησαν σωστό και πιο πρακτικό να παραλείψουν όλες τις παραπάνω διαδικασίες, γνωρίζοντας ότι οι περισσότεροι μαθητές δεν έχουν γνώση του κανονισμού. Αποφάσισαν να διεξαχθεί μόνο η ψηφοφορία και το κυριότερο, η ψηφοφορία αυτή να διεξαχθεί στις πρώτες 10-15 μέρες της σχολικής χρονιάς. Στο δικό μου Λύκειο στο οποίο και φέτος είμαι πρόεδρος οι εκλογές έγιναν κανονικότατα! Το θέμα όμως δεν είναι αυτό... Σίγουρα για την παραβίαση αυτή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των μαθητών υπάρχει ένας συγκεκριμένος λόγος και ο λόγος αυτός ακούει στο όνομα «κατάληψη». Οι διευθυντές σκέφτηκαν πως εάν υπάρχουν 15μελή συμβούλια από τις πρώτες τουλάχιστον 15 μέρες της σχολικής χρονιάς θα μπορέσουν να τρομοκρατήσουν πολύ πιο εύκολα τα προεδρεία των συμβουλίων λέγοντας τους ότι αυτοί θα φέρουν ολοκληρωτικά την ευθύνη απέναντι στο νόμο και άλλα τέτοια. Επίσης όλοι γνωρίζουμε πως με την ανάδειξη των συμβουλίων ξεκινούν οι έντονες συζητήσεις για τις εκδρομές και τους χορούς και το ενδιαφέρον όλων στρέφεται προς εκεί. Επειδή έχω ενημερωθεί και από άλλα μέρη της Ελλάδας πως χρόνια τώρα επικρατεί αυτή η τακτική στα γυμνάσια και λύκεια της χώρας, πιστεύω πως πρέπει να συζητηθεί στο συνέδριο το θέμα αυτό και να κατατεθούν και άλλες μαρτυρίες. Τέλος, θα ήθελα να τονίσω πως το καταστατικό των σχολικών συμβουλίων (αν και πανάρχαιο) δεν χαρίστηκε στους μαθητές, αλλά κερδήθηκε μετά από πολλά χρόνια αγώνων. Γι' αυτό θεωρώ πως θα πρέπει να το συμβουλευόμαστε και να το τηρούμε και ίσως και κάποια μέρα, γιατί όχι, και να το εκσυγχρονίσουμε και να το φέρουμε στα μέτρα της δικής μας εποχής»

Κωνσταντίνος, Γ’ Λυκείου, Πάτρα: «Είχα δηλώσει υποψηφιότητα στις εκλογές για το 15μελές, αλλά το όνομά μου έλειπε από τα ψηφοδέλτια. Όταν απευθύνθηκα στο διευθυντή εκείνος όχι μόνο δεν έκανε τίποτα, αλλά μου μίλησε ειρωνικά. Έγινε κατάληψη στο σχολείο μου για το περιστατικό και τότε δέχθηκε να επαναληφθούν οι εκλογές»

Βάιος, Γ’ Λυκείου, Χαλκιδική: «Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 15μελους συμβουλίου, μια συμμαθήτρια μου στο διάλειμμα μιλούσε στο κινητό της. Όταν αυτό έγινε αντιληπτό από καθηγητή, τής επιβλήθηκε διήμερη αποβολή. Η συμμαθήτρια μου άσκησε το δικαίωμα της ψήφου και κατά την αποχώρησή της η λυκειάρχης την κάλεσε στο γραφείο των καθηγητών και απαίτησε να βγει το ψηφοδέλτιο της από την εκλογική κάλπη ή να κάνει γνωστά τα άτομα τα οποία ψήφισε για να τους αφαιρεθεί η ψήφος»

Δημήτρης, Β’ Λυκείου ΕΠΑΛ, Αθήνα: «Την περασμένη σχολική περίοδο εκλέχθηκα πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου του σχολείου μου. Από τη θέση αυτή εισηγήθηκα 17 προτάσεις, που στη συνέχεια έγιναν ψηφίσματα του Μαθητικού Συμβουλίου. Μοιραία η 15η πρόταση ήταν μία από τις τελευταίες. Ήταν ερωτηματολόγιο και αφορούσε την παρουσία των καθηγητών. Ήμουν στην αίθουσα της Β` τάξης του σχολείου και κατά εφαρμογήν του Άρθρου 2, Παράγραφοι 1,2,3 και 6 της 4094/Γ2/23-09-1986 Υπουργικής Απόφασης (Κανονισμός Λειτουργίας των Μαθητικών Κοινοτήτων) συγκέντρωνα τα ερωτηματολόγια για τους καθηγητές βάσει της απόφασης που είχαμε πάρει. Ο διευθυντής του σχολείου μπήκε στην αίθουσα και τραβώντας με από τα ρούχα με έσυρε έξω από την τάξη, με ακινητοποίησε και στη συνέχεια σέρνοντας με, με κατέβασε στο ισόγειο και δια της βίας μου απέσπασε τα ερωτηματολόγια των συμμαθητών μου. Αναγκάζοντας με να παραλείψω την υποχρέωση της διεξαγωγής του ερωτηματολογίου και λίγο αργότερα να παραιτηθώ. Όπως εξάλλου αναγκάστηκαν σε παραίτηση ακόμα 7 μέλη του μαθητικού συμβουλίου αφού υπέφεραν από διαρκή και έντονη ψυχολογική βία, την οποία επιβεβαιώνει και ο Συνήγορος του Παιδιού σε σχετική επιστολή του»

 

_MG_8919.jpg

 

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

Περσεφόνη, Β’ Λυκείου, Ικαρία: «Η κατάληψη στο σχολείο μου ξεκίνησε με την ανακοίνωση της έλλειψης μεταφορικών μέσων για τη μεταφορά των μαθητών. Ο διευθυντής του σχολείου αρνήθηκε να αφήσει το κτίριο ανοιχτό, με αποτέλεσμα η κατάληψη να πραγματοποιείται στον προαύλιο χώρο με κίνδυνο για την υγεία μας. Η κατάληψη συνεχίστηκε για αρκετό διάστημα. Τελικά, χάρη στην κατάληψη, ο Δήμος και άλλοι φορείς ενδιαφέρθηκαν και δικαιώθηκαν όλοι οι μαθητές. Το τίμημα σε όλο αυτό ήταν η ακύρωση όλων των εκδρομών ανά μήνα, που δικαιούται κάθε τάξη»

 

ΕΞΩΘΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥΣ

Νιτούς, Β’ Λυκείου, Σαλαμίνα: «Διαχρονικό φαινόμενο αποτελεί η επιμονή των καθηγητών στη συμμετοχή των μαθητών τους στα φροντιστήρια που διδάσκουν οι ίδιοι. Καθηγητής μαθηματικών κατέβασε τη βαθμολογία μου, επειδή δεν παρακολουθούσα μάθημά του εκτός σχολείου»

Αναστασία, Α’ Λυκείου, Αθήνα: «Πέρυσι στην Γ` Γυμνασίου είχαμε μια καθηγήτρια πληροφορικής η οποία έδινε τον αριθμό της σε μαθητές με σκοπό να την καλέσουμε και να έρθει σπίτι μας για έξτρα μάθημα πληροφορικής επί πληρωμή φυσικά! Όχι μόνο δεν την πήραμε, αλλά όλοι παίρναμε βαθμό από 10 εως 14 το πολύ στο μάθημά της!»

 

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Ασημίνα, Γ’ Λυκείου ΕΠΑΛ, Ικαρία: «Ζω στην Ικαρία, σε ένα ορεινό χωριό που απέχει από το σχολείο μου πάνω από μισή ώρα. Φτάνω στο σχολείο στις 7:30 το πρωί, πρώτη από όλους, ακόμα και από το προσωπικό. Συνέπεια αυτού να μην μπορώ να μπω στο σχολείο για να περιμένω, με αποτέλεσμα να εκτίθεμαι συχνά σε άσχημες καιρικές συνθήκες, όπως βροχή και κρύο».

 

_MG_8899.jpg

 

 

ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΣΕ ΑΓΟΡΑ ΒΙΒΛΙΩΝ

Κωνσταντίνα, Γ΄Λυκείου, Αθήνα: «Κάθε χρόνο οι μαθητές κάθε τάξης πληρώνουν από την τσέπη τους τα βιβλία των αγγλικών. Φέτος λόγω της οικονομικής κρίσης οι περισσότεροι μαθητές αποφάσισαν να μην αγοράσουν βιβλία και να βγουν φωτοτυπίες προς αντικατάσταση αυτών. Ο καθηγητής των αγγλικών, μας ανακοίνωσε πως αν δεν κάνουμε αρκετές παραγγελίες βιβλίων θα μηδενιστούμε όλοι στα τετράμηνα. Ο ίδιος δεν το επιθυμεί αυτό, αλλά η φωτοτύπηση του βιβλίου, την οποία έκανε μέχρι τώρα, απαγορεύεται δια νόμου. Το γεγονός αναφέρθηκε στο διευθυντή του σχολείου ο οποίος μας ενημέρωσε πως πρέπει να γίνει η παραλαβή τουλάχιστον 25 αγγλικών βιβλίων σύμφωνα με το νόμο, χωρίς περαιτέρω ανάλυση. Μας προέτρεψε, όμως, να υποβάλλουμε γραπτώς μια πρόταση υπογεγραμμένη από το 15μελές συμβούλιο, για να σταλθεί στους αρμόδιους του Υπουργείου Παιδείας»

_MG_8886.jpg

 

ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΩΝ

Παναγιώτης, Γ’ Λυκείου, Ημαθεία: «Καθηγήτρια καθημερινά στο μάθημά της, κρατώντας απειλητικά το απουσιολόγιο ξεκινούσε με τη φράση "όποιος δεν έχει διαβάσει να βγει έξω από μόνος του". Στη συνέχεια ακολουθούσαν οι ωριαίες αποβολές»

Κωνσταντίνος, Θήβα: «Μια μέρα, στο γυμνάσιο, ήμουν με ένα φίλο μου. Τον πείραζα, αστειευόμασταν, εκείνος με σπρώχνει, τρέχει και αρχίσαμε και κυνηγιόμαστε. Σταματάει μπροστά από μια καθηγήτρια και μου λέει: ''Πρόσεχε ο λύκος είναι έξω (εννοώντας την καθηγήτρια)''. Εκείνη αμέσως τον παίρνει και πάνε μαζί στο γραφείο του διευθυντή, όπου τελικά κατέληξε με δυο μέρες αποβολή επειδή αποκάλεσε την καθηγήτρια ''λύκο''. Πάντως εμείς παραξενευτήκαμε αρκετά»

_MG_8848.jpg

 


Εύη, Β΄ Λυκείου, Αθήνα: «Στο ιδιωτικό σχολείο που πάω, βρέχει αποβολές. Καθηγητής έδωσε τριήμερη αποβολή σε συμμαθήτρια μου με την αιτιολογία του καπνίσματος στο χώρο του σχολείου. Ακολούθησε μονοήμερη αποβολή σε μένα επειδή έστριβα τσιγάρο στο χώρο του σχολείου. Φέτος πήρα μονοήμερη αποβολή γιατί είχα αργήσει σε μια συγκεκριμένη καθηγήτρια τρεις φορές»

Βασίλης, απόφοιτος Λυκείου, Αλεξανδρούπολη: «Στην Γ’ Λυκείου, καθηγήτρια την ώρα του διαλείμματος ζήτησε το κινητό από έναν φίλο μου που καθόταν δίπλα μου. Ο φίλος μου υπαγόταν στο διπλανό σχολείο με το οποίο έχουμε κοινό προαύλιο. Όταν αρνήθηκε να της το δώσει, απευθυνόμενη προς εμένα, λόγω της ιδιότητας μου ως αντιπρόεδρος του σχολείου, με παρέπεμψε στο διευθυντή ο οποίος με τιμώρησε με ημερήσια αποβολή, λες και είχα ευθύνη εγώ για τον φίλο μου»

Βασιλική, Γ΄Λυκείου, Καστοριά: «Επανειλημμένα καθηγήτρια της γυμναστικής βάζει απουσίες επειδή μαθητές δεν φοράνε φόρμα. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαν φέρει έγκαιρα τα πιστοποιημένα δελτία υγείας που αναγράφουν τους λόγους που δεν μπορούν να κάνουν γυμναστική. Για αυτό όμως δεν ευθύνονται οι ίδιοι αλλά το νοσοκομείο γιατί δεν τους έκλεινε ραντεβού μέσα στο χρονικό όριο που είχε ορίσει η καθηγήτρια. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάποιοι μαθητές να μείνουν από απουσίες»

Γιώργος, Β’ Λυκείου, Αθήνα: «Στο σχολείο μου μας ρίχνουν συνέχεια αποβολές για το κάπνισμα, την ώρα που οι ίδιοι οι καθηγητές καπνίζουν ανενόχλητοι»


 


Programma-Nea-Genia-Se-Drash-Logo.jpg IndvmLogo.jpg

Το σχέδιο αυτό χρηματοδοτήθηκε με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η παρούσα δημοσίευση δεσμεύει μόνο τον συντάκτη της και η Επιτροπή δεν ευθύνεται για τυχόν χρήση των πληροφοριών που περιέχονται σε αυτήν.
 
< Προηγ.   Επόμ. >