Αρχική arrow Dear Schooligans


Η σελίδα που εσύ γράφεις. Εμείς βάζουμε μόνο τον τίτλο.

ΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΣΟΥ στη διεύθυνση theschooligans@yahoo.com ή μέσω της φόρμας αποστολής κειμένου


ΤΙ ΠΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕ ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ Εκτύπωση
Schooligans #18
by Mister V   

Εδώ και μια βδομάδα οι γονείς μου νομίζουν ότι παίρνω ναρκωτικά... Δεν ξέρω πώς έγινε αυτό. Γνωρίζω μόνο την αρχή. Ο πατέρας μου μού είπε ότι τον πήγανε για ανάκριση και ότι δε με πιστεύει πια ό,τι και αν του πω. Άρχισε να μου αναφέρει διάφορα ονόματα dealer και διάφορες τέτοιες πίπες. Τον ρώταγα πού τα ξέρει όλα αυτά και δε μου έλεγε. Μου έλεγε μόνο ότι οι πηγές είναι έγκυρες.

 
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ ΛΑΛΑΛΑΛΑ! Εκτύπωση
Schooligans #18
by Anonymous   

Γαμώ την οικονομική τους κρίση...
1ον: Διαρκείας στην 4 δεν παίρνω, ρε πούστη μου και θα βγούμε Champions League, ρε γαμώτο μου!!! ΑΪΝΤΕ ΠΑΟΚΑΡΑ!
2ον: Έφυγε ο Σάντος γιατί ήθελε παραπάνω λεφτά.
3ον: Νησί δεν πάμε με το κωλόπιασμα που πέφτει, κάνα κάμπινγκ Ποσείδι μόνο γιατί είναι τζαμπέ.
4ον: Ο πατέρας μου θέλει να βρω δουλειά... 17 χρόνια καλοκαιρινό ξύσιμο παπαριών τελείωσε.

 
ΗΡΘΕ! Εκτύπωση
Schooligans #18
by Stellitsa!   

Έχω 10 λεπτά που παίζω με το καλαμάκι του φραπέ μου.
Και αυτό γιατί βαριέμαι να διαβάσω για τρίτη συνεχόμενη φορά τη μετάφραση του Πρωταγόρα. Φτάνει πια με τα 60 ομαλά και ανώμαλα ρήματα και τον ηλίθιο αόριστο β'!!!

 
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ Εκτύπωση
Schooligans #18
by Schooligana   

Τι είναι αυτό που σε κάνει παιδί; Είναι η εμφάνιση; Ο τρόπος που μιλάς; Τα τραγούδια που ακούς; Οι σκέψεις που κάνεις; Τα συναισθήματα που νιώθεις; Ή ότι έχεις ακόμα τη δυνατότητα να τα νιώθεις;
Είμαι 17 χρονών. Στα μάτια των άλλων μοιάζω 20. Δε βρίζω, δε λέω «μαλάκα». Mπορώ να γράψω ό,τι μπούρδα θες στην Έκθεση και να πάρω 17-18. Ακούω Ξύλινα Σπαθιά. Νιώθω τύψεις που σας γράφω αντί να διαβάζω για Πανελλήνιες. Έχω να νιώσω κάποιο συναίσθημα (εκτός της οργής, της απόγνωσης και της στενοχώριας) κοντά ένα χρόνο. Πληρώ τους όρους για να λέγομαι παιδί;

 
REMEMBER, REMEMBER... Εκτύπωση
Schooligans #18
by V   

4 συνάνθρωποί μας δολοφονηθήκαν σήμερα στη Marfin... Οι δολοφόνοι; Ο καθηγητής στο σχολείο μου που δε θα έπρεπε να είναι καθηγητής... Ο δημόσιος υπάλληλος που ξύνεται... Ο πατέρας που παρακαλάει τον από πάνω να βολέψει το παιδί του... Ο απέναντι που έχει χτίσει παράνομα... Εγώ που είμαι 18 και που θα 'πρεπε να είμαι έξω στους δρόμους.... Που κρύβομαι πίσω απ' το δάχτυλό μου όταν λέω «έχω να διαβάσω... δίνω πανελλαδικές και δεν μπορώ να κατέβω». 

 
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ Εκτύπωση
Schooligans #18
by Ροδεία   

Το Σεπτέμβρη του 2007, τη μέρα που θα ξεκινούσα τη Γ' Γυμνασίου, ο μπαμπάς μου έπαθε εγκεφαλικό. Έμεινε ενάμιση χρόνο στο νοσοκομείο αφού η κατάστασή του ήταν πολύ βαριά. Με λίγα λόγια δεν ήταν ο άνθρωπος που ήταν. Καθηλωμένος σε ένα κρεβάτι, 30 κιλά, είχε χάσει την ικανότητα να μιλάει κανονικά... Κάθεστε;... Δεν πήγα ποτέ να τον δω.

 
THIS IS THE END, MY 1.357th FRIEND, THE END Εκτύπωση
Schooligans #18
by Λένα   

Με ενοχλεί το γεγονός ότι όλοι σε κρίνουν πριν σε γνωρίσουν. Σε «τσεκάρουν» στο facebook και ανάλογα με το αν τους αρέσουν οι φωτογραφίες σου και ο τρόπος που γράφεις, θα σε συμπαθήσουν. Αν δεις κάποιον στο δρόμο που σου κάνει, θα τρέξεις να τον ψάξεις σε ιστότοπους.

 
Ο ΜΙΚΡΟΣ Εκτύπωση
Schooligans #18
by Anonymous   

Πάω 1η Γυμνασίου και φέτος εγώ ο «μικρός», που λέει και η αδερφή μου, ερωτεύτηκα. Η αδερφή μου είναι 15 και αμφιβάλλω αν έχει ερωτευτεί ποτέ. Δεν ήθελα να το μάθει γιατί θα με κοροϊδεύει όπως κάνει από τις 23 Μαρτίου που με χώρισε αυτή που μου αρέσει.«Κάνατε φάση ή οχι;», με ρωτάει συνέχεια... Δεν της απαντάω... Στο κάτω- κάτω και αυτή στην ηλικία μου ήταν μπακούρι, όπως μου λέει κοροϊδευτικά.

 
LET IT BI Εκτύπωση
Schooligans #18
by Anonymous   

Πρόσφατα ανακάλυψα ότι είμαι αμφιφυλόφιλη. Εκτός από την έλξη που μου ασκούν τα αρσενικά, άρχισα να νιώθω ώρες ώρες την «ανάγκη» να ορμήσω και να πιάσω μια από τις φίλες μου από τη μέση, να την τραβήξω πάνω μου και να την φιλήσω... Και το βρίσκω απόλυτα φυσιολογικό.

 
11 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΝΕΚΡΟΙ Εκτύπωση
Schooligans #18
by Lacrima   

Κλήση...
-«Έλα ρε, πού είστε; Nα 'ρθω;»
-«Όχι, κάτσε σπίτι, γίνεται της πουτάνας»
-«Μα ρε...». Πέφτει η γραμμή...
Παίρνω την κάμερα και κατεβαίνω στο δρόμο. Φτάνω στο παρκάκι των Εξαρχείων. Kαμιά δεκαπενταριά μπάτσοι έχουν συλλάβει κάτι τύπους... βγάζω φωτογραφίες. Σε κάποια φάση ένας μπάτσος μού κάνει νόημα, «Πόσες θα βγάλεις;!», «Όσες θέλω ρε μαλάκα!» λέω από μέσα μου και απλως τον αγνοώ φεύγοντας απ'τη γωνία που 'χα κάτσει. Λίγο πιο κάτω, κάδοι πεταμένοι για οδοφράγματα. Σε λίγο μια διμοιρία περνάει από μπροστά μας και στήνεται στη γωνία. Εντολές απ' τους ασυρμάτους, φάτσες συνοφρυωμένες που προσπαθούν να σου επιβληθούν (ίσα μωρή εξουσία!)...

 
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 1 - 10 από 446